عنوان
فولادهاي كربني، به فولادهاي ساده كربني، كه فاقد مقادير
قابل توجهي عناصر آلياژي باشند، اطلاق ميشود. اين
فولادها اساساً، در كارهاي عمومي مهندسي، ساختماني و
تجهيزات تحت فشار هيدروليكي، مورد استفاده قرار ميگيرند.
فولادهاي
كم آلياژي، بدليل وجود عناصر آلياژي، مانند كروم،
موليبدن و نيكل، داراي خواص مكانيكي بالاتري در مقايسه
با فولادهاي ساده كربني هستند. در اين فولادها، بدليل
وجود عناصر آلياژي مناسب، خواص مقاومت به سايش و خوردگي،
بهبود يافته است.